Strandtassen maken van oud textiel en uit de overhemden van een overleden man iets maken voor zijn kleinkinderen: Little Boomerang recyclet stoffen met een verhaal en helpt tegelijkertijd mensen aan werk. ‘Onze missie is sociale impact.

Trots laten de initiatiefnemers van Little Boomerang, Jikke Weidema (39) en Lizette Ariëns (41), hun nieuwste product zien: strandtassen van gerecyclede stoffen van Khaloom. De stevige voering is van restmateriaal van het kinderwagenmerk Bugaboo. Net als bij hun kinderkleding (gemaakt van oude herenoverhemden) gebruiken zij afval als grondstof.

De dag ervoor hebben Weidema, met een achtergrond in de e-commerce, en Ariëns, afkomstig uit de journalistiek, de tassen gepresenteerd op een persdag voor bladen als JAN en Elegance. De tassen misstaan zeker niet in modebladen, ze zijn prachtig afgewerkt en kunnen ook binnenstebuiten worden gedragen. In de tas zit een label: ‘handgemaakt’ met in dit geval de handtekening van medewerker Mohammed.

Het contrast tussen de persdag met veganistisch eten en bleekselderijdrankjes voor vlogsters, en het atelier van Little Boomerang kan niet groter zijn. Hun naaiatelier is gevestigd in buurthuis De Tagerijn in De Baarsjes. De kasten puilen uit met bakken reststoffen. Aan een lange tafel in het midden van de ruimte, waaraan later de gezamenlijke lunch is, worden de patronen uit de stoffen geknipt. Aan de zijkant staan naaimachines. De sfeer is gemoedelijk. Continu lopen mensen in en uit, om te kijken wat ze hier maken of zomaar voor een praatje.

Lizette Ariëns vertelt dat ze naast de kinderkleding ook strandtassen maken, om meer mensen aan het werk te helpen. “Voor de kinderkleding moet je goed kunnen naaien, zoals Mohammed. Hij is zo precies, een vakman. Met de tassen is het naaiwerk makkelijker, meer mensen kunnen dit en Mohammed doet het lastige werk.”

Meetlint om de nek
Mohammed is de enige man in het atelier. Hij heeft steevast een meetlint om zijn nek. Als kind leerde hij het vak in Marokko, hier wil iedereen het van hem leren. Geduldig laat hij alle kneepjes zien.

Kameroen en Favour zitten een eindje verderop en maken bijpassende etuis die in de strandtas kunnen.

Mohammed legt de laatste hand aan een unieke bestelling. Een vader heeft twee overhemden ingeleverd waarvan nu twee kinderoverhemden worden gemaakt voor zijn zoontjes van vier en vijf jaar. Hij strijkt ze. Daarna wordt de kinderkleding prachtig ingepakt. Alle kleding is maatwerk en heeft een persoonlijk verhaal. Ariëns: “Zoals van een vrouw die al jaren de overhemden van haar overleden man had bewaard. Nu waren haar beide dochters zwanger. Ze heeft van de overhemden iets voor de baby’s laten maken. Hier had zij ze altijd voor bewaard.”

Little Boomerang is een sociale onderneming, alle winst gaat het bedrijf in. Weidema: “Dat is wie we zijn en waar we voor staan. Onze missie is sociale impact.” In het naaiatelier werken mensen die niet makkelijk aan een baan komen. Zij zijn al wat ouder of spreken de taal niet goed. Met behoud van hun uitkering kunnen ze hier wat bijverdienen. Het gaat er vooral om dat mensen weer structuur en betekenis in hun leven krijgen. Ze worden minder eenzaam en bouwen vriendschappen op.

De voorwaarde is dat ze in het atelier Nederlands spreken. “Dat is ook minder eng als je intussen aan het werk bent,” aldus Weidema. “Onze kracht is dat we in een buurthuis zitten. Eén vrouw die bij ons werkt, is analfabeet. Ze krijgt post over haar uitkering, die ze niet begrijpt. In dit pand zijn mensen die haar kunnen helpen. Bovendien kunnen de mensen ook fiets- of taalles krijgen; en er is een restaurant waar groepen samen koken. Dit is zo veel meer dan alleen een werkplek.”

Alle kleding van Little Boomerang is maatwerk en heeft een persoonlijk verhaal. BEELD LIN WOLDENDORP

Naaiambacht
Little Boomerang brengt het naaiambacht terug naar Nederland door lokaal te produceren. Ariëns: “Er zijn veel mensen met een niet-westerse achtergrond die geen officiële opleiding hebben, maar het naaivak van hun vader of moeder hebben geleerd. In Nederland vragen ze eerst naar je opleiding en je werkervaring. Als je die niet hebt, krijg je geen kans en zo blijf je vastzitten aan die uitkering.”

Ariëns zegt dat zij zelf ook veel leren van de mensen die hier werken. “We zitten hier met zoveel culturen, we hebben mensen uit Ghana, Brazilië, Turkije, Chili, Marokko en Suriname.” Tijdens de gezonde lunch met salades gaan de gesprekken inderdaad over de verschillende tradities en feesten. Mohammed vertelt over ramadan, die eraan komt, en het Suikerfeest, en hoe ze dat thuis vieren. Sharda legt uit wat het lichtjes- en het kleurenfeest voor de Hindoes inhoudt.

Ariëns: “Toen we hiermee begonnen, waren het atelier en thuis voor mij twee werelden. Nu zijn we hier één met de mensen; integratie kost gewoon tijd. We proberen de mensen die voor ons werken vooruit te helpen. Zoals Mary uit Ghana, ze was ooit coupeuse en wil het liefste naailes geven. Ze gaat nu een businessplan schrijven en we bouwen het samen langzaam op.”

“Het is het ergste voor mensen met een uitkering om geen structuur of sociale contacten te hebben. Hier bieden we ze een veilige omgeving. Het geeft ze eigenwaarde dat ze iets moois maken, helemaal als het te zien is in modebladen en mensen het willen kopen.”

De Surinaamse Sharda werkt vanaf het begin met veel plezier in het atelier. Ze heeft het vak vroeger van haar moeder geleerd. Sharda heeft drie zonen en stond alleen voor de opvoeding. Nu ze ouder zijn, wilde ze weer aan het werk. Hier krijgt ze een kans en dat doet veel voor haar zelfvertrouwen. Voor het eerst zijn haar zonen trots op haar. Sharda denkt altijd mee. In het weekend kijkt ze YouTubefilmpjes; op maandag vertelt ze dan hoe iets anders kan worden gemaakt.

Ook helpt ze de dochters van de oprichters met het maken van ‘Knetterknotjes’. De appel valt niet ver van de boom: de achtjarige Sophie en Bente maken van het restmateriaal van Little Boomerang ‘scrunchies’, elastiekjes met stof voor in het haar en hebben een Instagramaccount (@knetterknotjes). Zo blijft geen stofje ongebruikt.